Valsheid in religie

Er zijn momenten dat de oude geloofsstrijd vanuit wetten door mensen gemaakt volop oplaait. Dit dan in het klein, tussen (groepen) mensen en in het groot.

 

Als jij mij liefhebt
en het woord van vroeger
als waarheid aanbidt

waarom luister je dan niet
naar de hartslag van leven

 

Je roeping volgen. Zijn met jezelf, jouw diepste wijsheid, jouw levensdoel. Dit is een essentiële natuurwet. Er zijn universele wetten over wat goed en werkbaar is om goed te leven op Aarde, in de context van een wereld die buiten het menselijk lichamelijk waarnemen ligt. Tenzij je naar Westerse maatstaven waanzinnig bent en buiten het menselijk waarnemen kunt kijken, zoals we dat op school (en in mijn geval ook thuis) hebben afgeleerd. Een manier van waarnemen die in oude culturen nog zeer gebruikelijk is. Waar wetenschap en kennis verbonden mag worden met inzicht en wijsheid van duizenden levens voor en na ons.

Durf je nieuwsgierig te zijn naar de weg van iemand die anders denkt of is gaan denken?

Durf je te vragen naar hoe religie, in een andere beleving, met een andere naam voor de God/Allah/Eeuwige/Onnoembare, dan die waarmee jij bent opgegroeid, zin geeft. Dan heb ik het niet over orthodoxie en menselijke gedachten, oordelen en veroordelingen. Dan heb ik het over een open levenshouding, levend met hart en ziel. Welke rol speelt de angst voor het onbekende in dezen bij jou en mij?

Niets menselijks is mij vreemd, ook niet de angst voor het onbekende. Nog enger is het oordeel dat de pijn van het innerlijk kind aanraakt. Bijvoorbeeld: Jij bent slecht/duivels/lastig want …

Met het mededogen van volwassenheid, grootouder van mijzelf, is het de elf die spreekt. De engel van ver, die mij groet. En mij welkom heeft in 2018 = 29 = 11-jaar.

 

Als ik mij liefheb
het woord doorvoelend spreek
verboden loslaat

gebieden vol vergeving
mededogen en stilte